Educatief bos op schoolplein De Lage Waard bestaat 1 jaar

Het educatieve bos op het schoolplein van christelijke scholengemeenschap De Lage Waard bestaat een jaar. In het najaar van 2018 startten leerlingen samen met ouders en buurtbewoners de aanleg van het bios van zo’n 250 vierkante meter op het schoolplein. Hoe staat het er na een jaar voor? Drijvende kracht, initiatiefneemster en biologiedocente Angelique Lamoré licht het graag toe.

‘Na een voorbereidende fase waarbij onder meer Leo Quist van de stichting Sociale Moestuin Papendrecht en Leen den Ouden van Natuur- en Vogelwacht De Alblasserwaard waardevolle bijdragen leverden, zijn we eind september 2018 gestart met de aanleg van het educatieve bos’, vertelt Angelique.  ‘Je kunt een perfect plan maken, bijvoorbeeld een meter grond afgraven en vruchtbare grond storten, maar daar is geen lol aan. We zijn hier dan ook gewoon met een stuk zand begonnen. Elk stuk natuur is een samenspel van klimaat, bodem, planten die met elkaar concurreren en dergelijke. Het is mooi om te zien hoe zich dat allemaal ontwikkelt, als een soort geordende chaos. Een bos realiseer je dan ook niet in één dag. Het staat nooit stil en ontwikkelt zich steeds verder. Inmiddels is hier al veel te zien. Zo hebben we appel- en perenbomen, meidoorn, sleedoorn, bessenstruiken, een insectenmuur, een composthoop, een paddenpoel en ruimte voor vogels, vlinders, bijen, insecten, egels, waterdiertjes, veldmuisjes, moerasplantjes en andere bijzondere planten. Je merkt dat we stappen zetten en leren van het hele proces. We hebben het onkruid tijdens de zomervakantie bijvoorbeeld bewust zijn gang laten gaan, maar merkten dat het dan na een paar weken wel twee meter hoog staat. We kijken gewoon wat werkt en kunnen steeds bijstellen.’

Steen in de vijver
‘Nog niet iedereen ziet de mogelijkheden, bijvoorbeeld omdat sommige mensen eigenlijk een soort aangeharkte tuin verwachten. Maar we merken wel dat de belangstelling toeneemt en dat het steeds meer leeft. Ik zie bijvoorbeeld leerlingen een rondje lopen en kijken wat ze tegenkomen. Een collega stelde een compostbak uit eigen tuin beschikbaar. Van een andere collega kreeg ik een tas met stekjes. Leerlingen uit de onderbouw zamelen statiegeld in waarmee we een vijver konden aanschaffen. Ook de moeder van twee leerlingen heeft het hele afgelopen jaar statiegeld voor ons gespaard, dat waarderen we enorm. Rotary Club Papendrecht helpt basisscholen met het vergroenen van hun schoolpleinen met project Groen voor Steen. Leden van de gemeenteraad kwamen hier tijdens een fietstocht een kijkje nemen en kregen uitleg van enkele van mijn leerlingen. Onder artikelen over ons bos die online verschijnen, lees ik vaak leuke reacties, ook uit het onderwijs. Leraren biologie van andere scholen willen ook graag weten hoe we het hebben aangepakt. Zo zorgt de figuurlijke steen in de vijver voor steeds meer beweging.’

Enthousiasme
‘Hulp is ook nodig want alleen al onderhoud vergt heel veel tijd. Voor de Stichting Sociale Moestuin is het educatieve bos inmiddels een van hun vaste projecten. Wekelijks gaat hier een groepje vrijwilligers aan het werk. Daarnaast is Leo Quist van de stichting op de hoogte van subsidiemogelijkheden en dergelijke en kan hij goed knopen doorhakken. Dat was vooral in de voorbereiding erg handig. Mede dank zij de kennis van Leen den Ouden van de Natuur- en Vogelwacht doen alle planten, fruitbomen, aardbei en bessen het goed. Misschien kunnen we later bijvoorbeeld jam maken voor bewoners van verzorgingshuizen. Miranda de Wijs van de gemeente is betrokken bij Operatie Steenbreek - waarmee de overheid groen in plaats van tegels stimuleert – en is met haar enthousiasme een belangrijke steun in de rug. Ze regelt veel praktische zaken en hielp bijvoorbeeld met een draaiboek, zorgde voor publiciteit, droeg verschillende contacten aan waar ik wat aan heb en zorgde ervoor dat de wethouder bij de opening van het bos aanwezig was. Zonder de hulp van Leo, Leen en Miranda zouden we niet zo ver zijn gekomen.’

Zuinig op de planeet
‘Ik denk dat de mengelmoes die we in ons educatieve bos hebben, uniek is in Nederland. Bij andere scholen gaat het meestal toch om moestuinen. Met het bos kunnen we leerlingen echt een natuurbeleving bieden: niet alleen les uit de boeken maar lekker buiten zijn en zien hoe de natuur werkt. Ik ben inmiddels lessen aan het voorbereiden die specifiek op de tuin zijn gericht. Het is mooi als leerlingen hun enthousiasme ook thuis overbrengen. Misschien gaan ouders zich hier als vrijwilliger inzetten of vervangen ze thuis stenen in de tuin door groen. We hebben maar één planeet, daar moeten we echt zuinig op zijn. We hopen daar op deze manier een bijdrage aan te leveren en Papendrecht een beetje duurzamer te maken.’    

 

Aanleg educatief bos

Angelique Lamore

Foto’s: Cees Schilthuizen en Richard van Hoek.